Kiekjes van Klaas

Onze natuur-fotograaf, ds. Snijder, beschrijft de wonderen van Gods schepping. Hieronder zijn laatste bijdragen.


Webdesign

natuur foto Schepping, Kiekjes van Klaas

Spinnen in een web

Herfsttijd is spinnentijd. Ze zijn er eigenlijk altijd wel, maar in de herfst vallen ze meer op. Dat komt door de vochtigheid in de natuur. Dauw, ochtendmist en regenbuien zorgen voor druppels op de webben en de spinnendraden en dus zie je ze eerder. Als je ze niet ziet op droge dagen dan voel je ze wel. Breng je de afvalcontainer naar de weg, zit er opeens allerlei rag in je haar en op je voorhoofd. Irritant! Spinnen komen voor op plekken waar ze veel insecten kunnen vangen. Daar leven ze namelijk van. In tuin, heide en bos vinden ze er vaak meer dan genoeg. Er zijn in de Benelux zo’n 700 (!) soorten. De meest voorkomende is de Kruisspin, die in 2010 is uitgeroepen tot Spin van het Jaar. Bekend van de mooie wielwebben die de vrouwtjes in het najaar maken. Een andere -minder bekende maar in mijn ogen heel fraaie- is de Wespspin of Tijgerspin. Als je het vrouwtje ziet snap je waarom die zo heet. De Wespspin werd in de jaren tachtig voor het eerst in Nederland aangetroffen. De spinnenwereld is echt fascinerend. Als je (alweer) let op de details dan valt je mond open van verbazing. Hoe zo’n beestje in elkaar steekt, beweegt, breekbaar en toch oersterk. Die letterlijk ragfijne draadjes waarop en waaraan ze balanceren, hoe ze prooien inkapselen en ga nog maar even door. Als je een heidewandeling maakt zie je nog weer andere: webben van de Herfsthangmatspin op de laatste foto. Al net zo verbazingwekkend ragfijn. In de computerwereld kennen we de term webdesign, maar wat mij betreft slaat dat nergens op. Het echte webdesign zie je in de schepping. Zo uniek, want niet na te maken door welke knappe kop dan ook. Dit alles is louter en alleen Gods werk.
Komen spinnen nou ook in de Bijbel voor? Ja, toch wel, twee keer en beide keren in combinatie met hun web (Job 8:14 en Jesaja 59:5b). In Job 8 zegt Bildad tegen Job over mensen die God vergeten, dat hun vertrouwen als spinrag zal blijken te zijn. Letterlijk: Als het huis van een spin. Jesaja zegt van zondige mensen, zij die onrecht plegen, dat zij spinnenwebben weven om de Godvrezenden te vangen. Geen positief beeld dus van spinnen in Gods Woord. Toch heeft Hij ook die dus geschapen. Als we kijken naar de kruisspinnen op de eerste twee foto’s, die bezig zijn prooien in te kapselen, dan snappen we wel wat Jesaja bedoelt. Ook de Tijgerspin op foto drie is er maar druk mee. Op foto vier zien we de kruisspin druk aan het weven; op foto vijf wacht ze op haar lunch. Zo schetst Gods Woord vooral het spinnenbeeld van stiekem op de loer liggen, vangen, inkapselen en opvreten. Ben je bang voor spinnen dan is dat te begrijpen. Maar kijk vooral naar ze als wondere pareltjes van Gods schepping. Resultaten van onbegrijpelijk knap design, en elk najaar weer stille getuigen van Zijn grote trouw.


Groetjes van Klaas.


Diever, 12 oktober 2022
Ds. K. Snijder


Een loflied tussen de vlinders

De vorige keer schreef ik over het mooie van macrofotografie. Dat je het kleine groot gaat zien. Doordringen in de wereld van microscheppingen doet je verbaasd staan over hoe mooi maar ook hoe functioneel de HEERE God het allemaal heeft bedacht. Deze keer een blik op de vlinders. Prachtig hoe het tegenlicht door de vleugels van de Koninginnenpage schijnt. Zie de details van een Atalanta en een Dagpauwoog, de aparte vorm van de vleugels waar de Gehakkelde Aurelia zijn naam aan dankt. De ingenieuze roltong van de Citroenvlinder en de baard van de Kleine Vos. Behalve de Koninginnenpage, die normaal in Zuid-Limburg voorkomt maar die de laatste tijd ook in Drenthe wordt gespot, zijn het vlinders die je ‘gewoon’ in de tuin ziet. Je kijkt er misschien niet eens van op. Ik eerst ook niet; ik maakte voorheen voornamelijk zogeheten registratiefoto’s: de vlinder in een mooie setting op de vlinderstruik of de flox, of zonnend in het gras. Maar sinds ik oog heb gekregen voor de details beleef ik vaker het ‘wow’-moment en denk ik: Wat is dit toch prachtig! Dan is zelfs een dode Gamma-uil nog een verbazing waard. Misschien zijn we de verwondering wel wat kwijtgeraakt, met al die moderne technieken van vandaag. Maar wat ik op de foto’s zie, dat kun je met een computer misschien uitdenken, maar nooit zo volmaakt maken. Het blijft hoe dan ook gekunsteld, net niet echt.

Wat wel zo heel echt is, dat is wat de HEERE God heeft geschapen. Zo uniek, zo onnavolgbaar voor een mens, zo precies en compleet. Als je dit beseft zing je mee met de zanger van Psalm 104 over Gods glorie in de schepping; “Hoe groot zijn Uw werken, HEERE, U hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van Uw rijkdommen” (vers 24). En dan eindigt het in dit machtige crescendo: “Ik zal voor de HEERE zingen in mijn leven; ik zal voor mijn God psalmen zingen, mijn leven lang. Mijn overdenking van Hem zal aangenaam zijn, ik zal mij in de HEERE verblijden. Loof de HEERE, mijn ziel! Halleluja!” (verzen 33-35). Een loflied in de achtertuin tussen de vlinders. Is dat nou raar? Is dit vreemd? Nee hoor, doe het maar en schaam je niet. Want dit is eigenlijk niet meer dan heel gewoon.

 

Groetjes van Klaas.

 

Diever, 8 augustus 2022

Ds. K. Snijder

natuur foto Schepping, Kiekjes van Klaas

Loflied vanwege de vlinders

 


Wie het kleine niet eert…

Het mooie van macrofotografie is, dat je het kleine groot gaat zien. Er gaat echt een wereld voor je open als je visueel doordringt in de miniwereld van Gods goede schepping. De vormen en de functies die het Meesterbrein ooit heeft uitgedacht en die door de Meesterhand zijn geformeerd (en niet: ge-re-formeerd!) maken je stil van verbazing en bewondering. En je hoeft er heus geen verre reizen of lange wachtrijen op Schiphol voor te trotseren. Ga gewoon je tuin in of neem plaatst op een bankje in het park om de hoek. Neem de tijd, kijk en geniet, en verwonder je over al dat kleine spul. Ik had hier ook een compilatie kunnen maken van vlinders of bloemenharten, al zo mooi. Maar ik heb gekozen voor insectenpracht, omdat we geneigd zijn daar snel aan voorbij te gaan.

Neem nou eens die twee pendelvliegen linksboven en rechtsonder: ziet u de subtiele verschillen? Of de kraamwebspin rechtsboven. De ronde eicocon wordt gedurende ongeveer twee weken door het vrouwtje meegedragen in haar cheliceren (mondkaken). Wanneer de jongen op het punt staan om uit te komen, bouwt het vrouwtje een koepelvormig web, boven in de vegetatie. In dit kraamweb wordt de eicocon bevestigd, en door het vrouwtje bewaakt. Ingenieus, toch?! En dan die twee griezelige langpoters, daar moet je voor het slapen gaan maar niet te lang naar kijken. Het soldaatje (midden rechts) kom je in hele legerbrigades tegen of soms alleen. Dat zal dan wel een verkenner zijn.

Al die schepseltjes leven en bewegen, eten en worden soms gegeten, en bestaan. Ze hebben hun plek in de orde van de natuur van toen aan tot in Gods eeuwigheid. In de Psalmen vind ik de lof op Gods schepping. “Hoe groot zijn Uw werken, HEERE, U hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van Uw rijkdommen. (…) De heerlijkheid van de HEERE zij voor eeuwig (…) Ik zal voor de HEERE zingen in mijn leven, ik zal voor mijn God psalmen zingen, mijn leven lang. Mijn overdenking van Hem zal aangenaam zijn, ik zal mij in de HEERE verblijden” (Psalm 104: 24, 31a, 33, 34). Ziet u wat hier gebeurt? Via de verwondering over het kleine komt het tot de lofzang van het grote, nee, van dé Grote Schepper-God. Wie het kleine niet eert ziet gemakkelijk aan Hem voorbij. Zou God, die de kleinste insecten met Zijn zorg omringt, dan niet Zijn hand op ons leven leggen?

 

natuur foto Schepping, Kiekjes van Klaas

Insecten van dichtbij

 

Diever, 27 juni 2022

Ds. K. Snijder