Kiekjes van Klaas

Onze natuur-fotograaf, ds. Snijder, beschrijft de wonderen van Gods schepping. Hieronder zijn laatste bijdragen.


Wie het kleine niet eert…

Het mooie van macrofotografie is, dat je het kleine groot gaat zien. Er gaat echt een wereld voor je open als je visueel doordringt in de miniwereld van Gods goede schepping. De vormen en de functies die het Meesterbrein ooit heeft uitgedacht en die door de Meesterhand zijn geformeerd (en niet: ge-re-formeerd!) maken je stil van verbazing en bewondering. En je hoeft er heus geen verre reizen of lange wachtrijen op Schiphol voor te trotseren. Ga gewoon je tuin in of neem plaatst op een bankje in het park om de hoek. Neem de tijd, kijk en geniet, en verwonder je over al dat kleine spul. Ik had hier ook een compilatie kunnen maken van vlinders of bloemenharten, al zo mooi. Maar ik heb gekozen voor insectenpracht, omdat we geneigd zijn daar snel aan voorbij te gaan.

Neem nou eens die twee pendelvliegen linksboven en rechtsonder: ziet u de subtiele verschillen? Of de kraamwebspin rechtsboven. De ronde eicocon wordt gedurende ongeveer twee weken door het vrouwtje meegedragen in haar cheliceren (mondkaken). Wanneer de jongen op het punt staan om uit te komen, bouwt het vrouwtje een koepelvormig web, boven in de vegetatie. In dit kraamweb wordt de eicocon bevestigd, en door het vrouwtje bewaakt. Ingenieus, toch?! En dan die twee griezelige langpoters, daar moet je voor het slapen gaan maar niet te lang naar kijken. Het soldaatje (midden rechts) kom je in hele legerbrigades tegen of soms alleen. Dat zal dan wel een verkenner zijn.

Al die schepseltjes leven en bewegen, eten en worden soms gegeten, en bestaan. Ze hebben hun plek in de orde van de natuur van toen aan tot in Gods eeuwigheid. In de Psalmen vind ik de lof op Gods schepping. “Hoe groot zijn Uw werken, HEERE, U hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van Uw rijkdommen. (…) De heerlijkheid van de HEERE zij voor eeuwig (…) Ik zal voor de HEERE zingen in mijn leven, ik zal voor mijn God psalmen zingen, mijn leven lang. Mijn overdenking van Hem zal aangenaam zijn, ik zal mij in de HEERE verblijden” (Psalm 104: 24, 31a, 33, 34). Ziet u wat hier gebeurt? Via de verwondering over het kleine komt het tot de lofzang van het grote, nee, van dé Grote Schepper-God. Wie het kleine niet eert ziet gemakkelijk aan Hem voorbij. Zou God, die de kleinste insecten met Zijn zorg omringt, dan niet Zijn hand op ons leven leggen?

 

natuur foto Schepping, Kiekjes van Klaas

Insecten van dichtbij

 

Diever, 27 juni 2022

Ds. K. Snijder


Pinksteren tussen de peren

Pinksteren is in de Bijbel het feest van de oogst. Sinds Handelingen 2 is het voor christenen ook het feest van Opnieuw Beginnen. Zoals Gez. 247 zingt: “De Geest des Heren heeft een nieuw begin gemaakt, in al wat groeit en leeft zijn adem uitgezaaid”. Hier moest ik aan denken toen we op een mooie dag naar de dr. Larijweg tussen Ruinen en Ruinerwold reden. Deze zeven kilometer lange weg slingert van west naar oost (of andersom) langs oude boerderijen en ademt na elke z-bocht weer de sfeer van vroeger. Aan weerskanten staan markante perenbomen en om die reden waren we erheen gegaan. Want in het voorjaar, als de bloesems bloeien, is het één maagdelijk witte pracht. Het oude hout komt tot leven en verkondigt de jubel van het nieuwe begin. Niet één keer, maar wel duizend keer want zoveel bomen staan er. Bij de aanleg van de weg in 1928 stonden er zelfs nog twee keer zoveel. Het idee kwam van de dokter van Ruinerwold, dr. Hendrik Larij (1881-1955). De bedoeling was om de peren te verdelen onder de arme bevolking, zodat zij op die manier genoeg vitamines binnen kregen. Die noodzaak is er nu niet meer zo, maar het gedachtengoed van dr. Larij leeft voort in het perenplukevenement dat in oktober wordt gehouden. De onbespoten peren zijn van uiteenlopende rassen. Allemaal oudhollandse rassen. Er staan zelfs rassen tussen waarvan eerder werd gedacht dat ze in Nederland niet meer bestonden, maar hier bleken ze bewaard gebleven. 

Als je langs de bloesems loopt en je ogen de kost geeft overvalt je onwillekeurig de pracht van de schepping. Sommige takken hangen zwaar van de rijke bloemen, halverwege een stam spruit er nieuw leven. En alle kopjes richten zich naar het licht dat energie en levenskracht geeft. God krijgt alle eer. Op die dag dat wij er waren bedacht ik dat Pasen en Pinksteren hier dan althans toch op één dag vallen. En dat het groei-bloei-vrucht-principe zich door niets en niemand laat tegenhouden.  Er komt weer een lied in mijn gedachten, Gez.78: “Laat me in U blijven, groeien, bloeien. Doorstroom en zegen mij, opdat ik waarlijk vruchtbaar zij! In Uw gemeenschap kiemt er leven en levensvolheid meer en meer!” Pinksteren tussen de peren, hoe eenvoudig kan het Evangelie zijn. Bloei op voor de Heere en draag vrucht. Is dat niet wat de Christus heeft gepredikt? Honderdvoudig, zestigvoudig, dertigvoudig. Maakt niet uit als, als er maar vrucht is. Zelfs oud hout kan nog tot bloei komen. Iets om eens over na te denken.

 

Groetjes van Klaas.

natuur foto Schepping, Kiekjes van Klaas

Peren in bloei

Diever, 11 mei 2022

Ds. K. Snijder


Houvast

natuur foto Schepping, Kiekjes van Klaas

Op het moment dat ik dit schrijf gaat het er in de wereld wild aan toe. Dat is altijd al zo geweest en zolang de wederkomst van de Heere Jezus nog uitblijft zal het ook nog wel zo blijven. Maar met een oorlog op twee landen bij ons vandaan worden we meer met de neus op de feiten gedrukt. Elke dag domineert het geweld in Oekraïne het nieuws in de krant, op televisie en sociale media. De onmacht om tot vrede te komen aan de ene kant, de hartverwarmende hulp aan de meer dan drie miljoen (!) vluchtelingen uit het oosten aan de andere kant. Het scenario, waarvoor Jezus al in Mattheüs 24 waarschuwde, ontvouwt zich. “Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen hongersnoden zijn en besmettelijke ziekten en aardbevingen in verscheidene plaatsen. En doordat de wetteloosheid zal toenemen, zal de liefde van velen verkillen. Maar wie volharden zal tot het einde (eigenlijk: uiterste), die zal behouden worden” (7,12,13). Opmerkelijk: de Christus noemt hier volharding als medicijn tegen moedeloosheid. Wat is volharding? Dat is standvastigheid. Vast-staan. Hoe? In het geloof. Het geloof in Jezus Christus Die in werkelijk àlles de grote Overwinnaar is. Het kruis kon Hem niet vasthouden, het graf niet en zelfs de aarde moest Hem loslaten op de dag van Zijn hemelvaart. Hij heeft alles in Zijn geteisterde handen.

Terwijl ik hierover nadacht liep ik een rondje door de tuin. En het viel me op: wow, wat bloeien die krokussen toch prachtig. Het frisse daglicht speelde subtiel door de frêle witte blaadjes, de oranje-gele stampers richtten zich uitnodigend op. Er was geen vuiltje aan de lucht; de schepping was zwanger van de lente. Terwijl een lange dag rijden verderop de kanonnen brullen en de raketten janken, mensen huilen, bidden, hun boeltje pakken en wegrennen gaat de natuur haar ongekende gang. Het spel van de bloemetjes en de bijtjes. De eerste zoemers verkenden de tuin en deze nijveraar landde op volle stamper. Klemde zich eraan vast met zijn broze pootjes en deed zich te goed. In de musical The Sound of Music zingt de moeder-overste van het klooster het ontroerende lied Climb Every Mountain als daar het oorlogsgeweld dichtbij komt. Een lied vol van hoop en bemoediging. Dit bijtje maakte ervan: Climb Every Stamper.  Ik vond dat mooi om te zien. Wat er in de wereld ook gebeurt, wat mensen ook doen… de schepping blijft trouw aan haar eigen regelmaat. En ook de gemeente. Want weer vieren we het Paasfeest. Weer klinkt de boodschap, zo mooi verwoord in dat Adventslied: “De duisternis gaat wijken, een nieuwe dag gaat prijken met ongekende pracht” (Gez.124). Het graf is leeg, ons hart is vol hoop. Laten we niet alleen naar het nieuws kijken, maar vooral ook naar wat God ons aan hoopgevertjes geeft. Zelfs dichtbij, in onze tuin. Dan weten we, want we geloven het: Hij heeft deze wereld niet afgeschreven. Het komt weer goed!

 

Diever, 16 maart 2022, Ds. K. Snijder